Διαμεσολάβηση σε οικογενειακές διαφορές: η προτιμητέα λύση
Στο σύγχρονο ταχέως κινούμενο επιχειρηματικό και κοινωνικό περιβάλλον, η ανάγκη για αποτελεσματική και άμεση επίλυση διαφορών καθίσταται επιτακτική. Η διαμεσολάβηση αναδεικνύεται ως ένα ευέλικτο, διακριτικό και οικονομικά αποδοτικό εργαλείο εναλλακτικής επίλυσης διαφορών, το οποίο μπορεί να προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα τόσο για φυσικά όσο και για νομικά πρόσωπα.
Όταν ακούμε για διαμεσολάβηση, φυσιολογικά η σκέψη μας πάει σε επίδικο αποτιμητό σε χρήματα, δηλαδή σε κάποια διαφορά τα μέρη της οποίας οφείλουν ή δικαιούνται να λάβουν κάποια χρήματα από το έτερο μέρος αντίστοιχα. Όμως, όπως προκύπτει από το άρθρο 6 παρ. 1 στ.α του Ν. 4640/2019 στη διαδικασία της διαμεσολάβησης μπορούν να υπαχθούν και οικογενειακές διαφορές, με τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο νόμο.
Εν προκειμένω, εντολέας του γραφείου είχε διαζευχθεί το έτος 2014 με συναινετικό διαζύγιο κατά το οποίο είχε συμφωνηθεί με την τέως σύζυγό του η τελευταία να αναλάβει την επιμέλεια των τότε ανηλίκων τέκνων τους. Επίσης είχε συμφωνηθεί ότι ο εντολέας μας θα επικοινωνούσε με τα ανήλικα τέκνα του δύο φορές την εβδομάδα κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με την τέως σύζυγό του, και πως κάποιες συγκεκριμένες ημέρες το μήνα τα τέκνα θα διανυκτέρευαν στην οικία του πατρός-εντολέως.
Οκτώ έτη μετά το διαζύγιό τους όμως, καθώς ο τόπος κατοικίας του πατρός είχε μεταφερθεί εγγύτερα στον τόπο διαμονής των τέκνων, οι γονείς των τέκνων συμφώνησαν η επιμέλεια των τέκνων να ασκείται εξ αμφοτέρων και η επικοινωνία του πατρός με τα τέκνα του να είναι ακώλυτη, όπως και οι διανυκτερεύσεις των τελευταίων στο σπίτι του πατρός τους. Το ζήτημα που εγείρεται είναι πως αυτή η προφορική συμφωνία των μερών θα καταστεί δεσμευτική και εκτελέσιμη. Προφανώς, αυτό θα μπορούσε να γίνει με τον συνήθη τρόπο, αυτόν της μεταρρύθμισης της απόφασης του συναινετικού διαζυγίου. Αυτό θα σήμανε όμως τη διεξαγωγή ενός δικαστηρίου με ό,τι αυτό συνεπάγεται (δικόγραφα, επιδόσεις, δημοσιότητα, αναμονή μέχρι την έκδοση απόφασης κλπ.) χωρίς να υπάρχει κατ’ ουσίαν διαμάχη μεταξύ των τέως συζύγων. Η εναλλακτική επιλογή που επελέγη εν τέλει ήταν αυτή της διαμεσολάβησης.
Με τη συνδρομή των δικηγόρων των μερών τροποποιήθηκε η συμφωνία των τέως συζύγων κατά τα ως άνω διαληφθέντα και περιβλήθηκε τον τύπο του πρακτικού επιτυχούς περάτωσης διαμεσολάβησης. Με την κατάθεση του πρακτικού αυτού στο κατά τόπο Πρωτοδικείο η συμφωνία των μερών καθίσταται εκτελεστή και έτσι αυτό που συμφώνησαν προφορικά τα μέρη επισημοποιήθηκε και έλαβε ισχύ. Χρησιμοποιώντας την ταχεία διαδικασία της διαμεσολάβησης, απορρίψαμε όλες τις δυσλειτουργίες της δικαιοσύνης και κρατήσαμε αυτό που χρειάζεται, δηλαδή την εκτελεστότητα.
Είναι προφανές πως η διαδικασία της διαμεσολάβησης, στις διαφορές στις οποίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί, είναι η ταχύτερη και πιο διακριτική λύση. Τα προτερήματα της διαμεσολάβησης γιγαντώνονται δε όταν γίνεται λόγος περί οικογενειακών διαφορών, όπου η άμβλυνση των διενέξεων είναι προς συμφέρον όλων.
Παρακάτω, το ανωνυμοποιημένο πρακτικό επιτυχούς περάτωσης της διαμεσολάβησης.
